سختی هایی بی انتها

همیشه در سختی ها به خود میگفتم " این نیز بگذرد "

هنوز هم میگویم ...

اما خوب میدانم آنچه میگذرد عمر من است نه سختی ها ...

پی نوشت : امروز 17 روز میگدره که رفتی و ازت بیخبرم. انگار 17 ساله . بیقرارم . نگران حالت. نمیدونم باید چیکار بکنم. اصلاً مگه کاری از دستم برمیاد. خدایا به بزرگیت قسم مهربانم را حفظ کن و سلامتی بهش بده.

پی نوشت 2 : فقط از خدا سلامتیت رو میخوام. هیچ نوشته یا حرفی نمیتونه حس های این روزهای منو بیان کنه. کاش من جای تو بودم. کاش میتونستم دردهاتو به جون بخرم. مهربانم شرمنده ام ....