گذر زمان

يه وقتهايي بايد خودت رو به بيخيالي بزني
بيخيال تمام آدم هايي كه دوستت ندارند
بيخيال تمام كارهايي كه ميخواستي بشه اما نشد
بيخيال ركب هايي كه خوردي
بيخيال هر كس كه امروز وارد زندگيت شد و فرداش رفت
بيخيال تلاش هاي بي نتيجه ات ، دوست داشتنهاي بي ثمرات
وقتي كسي دوستت ندارد چه دليلي بر اصرار كردنه
وقتي كسي برات وقت نداره چه دليلي داره خودت رو به زور در برنامه هاش جا بدي يا تلاش كني ببينيش
شايد تو براي خيلي ها وقت بگذاري ولي قرار نيست همه دوستت داشته باشن و برات وقت داشته باشند
شايد بهانه هايشان براي فرار تو رو قانع نكند ...

ولي گاهي بايد لبخند بزني و رد شوي ، بگذار فكر كنند نفهميدي يا همينه ها براي بسته
اما تو خودت ميدوني و دل تنهات

پي نوشت : چقدر دلم گرفته . نميدوني اي عشق روزگار چقدر سنگين ميگذرد .